Een bezoek aan de rechtbank

paleis van justitie

Om ons goed voor te bereiden op het stuk dat we gaan spelen, zijn we op een vroege vrijdagochtend naar de rechtbank in Arnhem gegaan. We hadden graag een familiezaak bijgewoond, maar dat kon helaas niet. Er waren wel civielrechtelijke zaken. Nou, dan die maar graag.
Stonden we dus met zes man sterk bij de balie. ‘We zijn belangstellenden voor de eerstvolgende zitting’. Het was behoorlijk krap in de wachtruimte, we moesten staand wachten op ‘onze’ zitting.  Enige hilariteit toen we achter de twee partijen de zaal binnen liepen en plaatsnamen. Er waren net voldoende stoelen. ‘Nee, we zijn geen fan van de ene, noch van de andere partij. Het is een studieproject, zo vertelden wij de rechter. Die was vereerd, dat we een civielrechtelijke zaak hadden gekozen en niet een strafzaak, wat de meeste bezoekers spannender vinden. Hij vond het heel bijzonder zoveel publiek te hebben. Volgens mij deed hij ook extra zijn best….

spelers

 

Ik hoop dat ons publiek net zo geboeid raakt door ons stuk als wij in de realiteit hebben ervaren. Het was fascinerend te ontdekken hoe we meegezogen werden in het pleidooi van de eisende partij. Vanzelfsprekend dat hij de ander had aangeklaagd. Echter toen de beklaagde zijn woordje deed, wierp dat weer een heel ander licht op de zaak. En zo werden we heen-en-weer geslingerd qua loyaliteit. Geen sinecure deze kwestie.
Een rechter moet oordelen volgens de wettelijke regels en verplichtingen. En bij ondernemers wegen die verplichtingen en risico’s zwaarder dan bij een klant. Alhoewel deze klant zich iets dommer voordeed dan je mocht verwachten. Verrassend was dat de rechter ook onderzocht wat de speelruimte is om tot een ‘minnelijke schikking’ te komen. Partijen kregen daar wat tijd voor en de zitting werd geschorst.

toga

Tijdens de schorsing mochten wij vragen stellen. Uiteraard niet over deze zaak, maar wel over de procesgang en andere algemeenheden. Nou, dát hebben we gedaan. En de rechter was ook zeer geïnteresseerd in wat wij gaan spelen. Het was een levendige discussie en uitwisseling van wetenswaardigheden. Een van ons had de euvele moed om de edelachtbare te vragen of wij zijn toga mochten lenen. Het mocht!
Ik verheug me er nu al op om die op te halen en tijdens de voorstellingen te dragen.

En de uitspraak in die rechtszaak? Die weten we nog niet. Partijen konden geen compromis vinden en dus zal de rechter over een paar weken zijn oordeel vellen. Maar bij ons krijg je de uitspraak in dezelfde voorstelling. Beloofd!

Judit Wassing

Tickets bestel je hier.

 

 

Een lid van de jury – Blog van Irene

Irene

Sinds 2010 ben ik lid van Theaterkoor Music for All. In deze 6 jaar heb ik met verschillende voorstellingen meegedaan.

Geen prinsesje

Misschien heb je me gezien als marktvrouw tijdens de voorstelling Scrooge in Zevenaar.  Als ’immer-etende dikke dame’  in de musical Freudiana in Dieren.  Of als ‘stofzuigende vrouw met snor’ met een knipoog naar Freddy Mercury van Queen, tijdens een dinershow in Theothorne. Ik hou van toneelspelen, niet van lange vaste teksten, maar een kleine en bizarre rol ligt mij wel. Ik denk dat het nog wel even duurt voor ik als prinsesje het toneel op zal gaan, maar je weet maar nooit….

Zang

Bij Music for All zing ik als alt. Ik waardeer de muziekstukken die we aan het instuderen zijn enorm. Stukken gecomponeerd en vaak ook geschreven door Christan Grotenbreg, onze dirigent en pianist. Prachtige muziek, heerlijk om te zingen. Vooral de koorstukken, waar het hele koor  meezingt vind ik erg mooi. Ik kan echt genieten tijdens een repetitie.

Recht van spreken

Al een hele tijd zijn we aan het repeteren voor de nieuwe voorstelling ‘Recht van spreken’: een voorstelling over een warrige vader die al jaren zijn kamer niet afkomt. Kleingehouden door vrouw en kinderen. Een pakkend familiedrama, gespeeld door een paar toppertjes van ons koor. Ik zal in dit stuk deel uitmaken van het koor, dat de jury speelt in de rechtszaak.

Ik heb er zin in. Komt u, kom jij ook?

Irene Roodhuizen

Klik hier voor tickets

In de soep?

soep

Enthousiast en gedreven als we zijn, repeteren we regelmatig extra, buiten de reguliere repetities om. Zo ook vandaag. De ‘rechter’ had haar huis opengesteld en na een paar intensieve uren kwam de lunch op tafel: soep!
En niet zomaar soep, nee, zelfbereide verse soep, 2 soepen zelfs: broccoli en pompoen.
Voor de inwendige mens werd dus goed gezorgd. Dank u wel, rechter. De soep rook én smaakte verrukkelijk!
Daar komen we graag voor opdraven. Volgende week weer?

Gonnie

De moeder – Blog van Marie-Thérèse

Moeder Marie Thérèse
Nou, daar sta je dan. Als moeder op de planken.
Acteren, ik? Nee, dat is geloof ik niet iets voor mij. Laat mij maar lekker zingen, veilig in de luwte. Dat is wat ik dacht. Maar te ervaren hoe leuk het is het om eens wat nieuws aan te boren in jezelf? Ja, daar ben ik dan ook wel weer nieuwsgierig naar.

Het zingen in het luchtige genre heeft mij naar dit koor getrokken en dat is wat ik prettig vind. Luchtig, maar wel met de gedrevenheid om er telkens samen weer een mooie productie van te maken waar we samen met veel plezier, enthousiasme, en gedrevenheid aan werken.

Blik verruimen

Mijn kleine rol in de vorige productie ‘Freudiana’, smaakte naar meer. Het daagde mij zelfs uit tot het zingen van een solo op het jaarlijkse Open Podium van ons koor.

Ik vind het dan ook een hele  uitdaging om een acteerrol te vervullen in de nieuwe voorstelling ‘Recht van Spreken’. Welke rol dat moest zijn vond ik nog wel lastig om in te schatten. Dat heb ik aan de artistieke leiding overgelaten. Zij hebben gekozen. De acteerlessen van Wim, onze regisseur, vind ik spannend en vooral leuk om te ondergaan. Ik sta er onbevangen in. En daar sta ik dan plots, in één van de hoofdrollen. Dat voelt als een cadeau, een verrijkende ervaring. 

Vertrouwen en plezier

Mijn uitdaging is om gezamenlijk een mooie productie voor het publiek neer te zetten, maar ook om samen met de andere koorleden en de regisseur de teksten te analyseren en te doorleven. Daardoor kunnen we betekenis geven aan de inhoud van het stuk. Het samenspel tussen koor en dirigent, het schaven en experimenteren met de muziekstukken en het script zijn fantastische ervaringen die mij energie geven. In een sfeer waarin vertrouwen en plezier sleutelwoorden zijn. Daarnaast is het ook bijzonder gezellig en inspirerend om in de oefenbijeenkomsten gezamenlijk met de koorleden aan dit stuk te werken.

Benieuwd?

Kom ‘Recht van Spreken’ met eigen ogen bekijken. Een familiedrama met een bizar verloop. Muziek en toneel wisselen elkaar af. Het script is van Wim Sanderse en de muzikale juweeltjes zijn geschreven door Christan Grotenbreg.

Marie-Thérèse te Bulte

Klik hier voor tickets.

Interview met Bert de Stigter

Bert1

Bert zingt  op projectbasis mee met Music for All.  Dit houdt in dat hij geen vast lid is, maar enkele maanden voor een grote uitvoering de repetities bezoekt en meezingt tijdens de voorstelling. Hij is hiervoor gevraagd,  omdat mannenstemmen zeer welkom zijn bij ons koor.

Bert zingt al zijn hele leven. In zijn jonge jaren is hij begonnen bij Jongerenkoor  Rheden, dat destijds begeleid werd door onze dirigent Christan Grotenbreg. Daarna heeft Bert gezongen bij meerdere koren: projectkoren, gelegenheidskoren en kerkkoren.

Operakoor

Het koor waar Bert zelf al jaren bij zingt is het Goog; het Gelders Opera- en Operette Gezelschap.  Net als bij ons koor wordt bij het Goog ook uit het hoofd gezongen en er wordt ook gespeeld. ‘Muziektheater is mij dus niet vreemd’ zegt Bert.  ‘De repetities zijn wel anders. Bij het GOOG zijn we een hele avond met één lied bezig, bij Music for All is er meer afwisseling. Daar komen op een repetitieavond meerdere muziekstukken aan bod. Het Goog treedt vaak op. Dit is leuk, maar kost ook veel tijd. Vast lid worden van Music for All zal daardoor niet gaan, maar om mee te doen met een grote uitvoering en de maanden voor het optreden te oefenen met de zangstukken vind ik erg leuk. ‘

Bert vindt Opera- en Operettemuziek erg mooi om te zingen, maar minder prettig  om naar te luisteren. Hij heeft geen uitgesproken muziekstijlvoorkeur. Hij kan veel waarderen, behalve hardrock.  Wel luistert hij tegenwoordig steeds vaker naar radio 4, de zender met klassieke muziek.

Recht van Spreken

Bert vindt het leuk om te zien hoe een muziekproductie groeit. ‘Het is mooi om het proces mee te mogen maken.  Eerst zijn er alleen losse liedjes en een geschreven tekst, daarna komt dit langzaam bij elkaar. Er zijn wel eens zorgen, maar uiteindelijk valt alles op zijn plek. Muziek en toneel komen dan bij elkaar.
Ik vertrouw op de kunde van de artistieke leiders, Wim Sanderse, de tekstschrijver/regisseur en Christan Grotenbreg, de componist/ muzikaal leider. Je krijgt met de voorstelling Recht van spreken een beleving mee waar je later nog over na kunt denken. Het is een stuk met diepgang. Bovendien worden er prachtige muziekstukken gezongen en gespeeld!”

Volledige inzet

‘Ik vind dat een projectlid  zich volledig moet inzetten en, zo mogelijk, alle repetities aanwezig moet zijn. Dan ben je van meerwaarde voor het koor. Waarschijnlijk mede hierdoor  word ik volledig geaccepteerd en voelt het koor als een warm bad. Ik voel me zeer welkom als projectlid.’

Bert, fijn dat je jouw stem wilt laten horen tijdens de repetities en bij de voorstellingen van Recht van Spreken in maart en april.

Irene Roodhuizen (koorlid)

Klik hier voor tickets.

 

De dochter – Blog van Gonnie

Gonnie profiel
We waren al een tijdje aan het repeteren voor de nieuwe productie ‘Recht van Spreken’, toen de regisseur vroeg wie er wel of niet een speelrol zou willen hebben. We mochten hem daarover een mail sturen. Ik geloof dat ik wel vier keer gemaild heb.

Als ik voor een speelrol zou kiezen, dan stond voor mij vast, dat ik de dochter zou willen spelen. Maar als ik die rol zou krijgen, zou ik niet mee kunnen zingen met de prachtige nummers voor de jury, die we al volop aan het oefenen waren en waar ik langzaam verliefd op was geworden. Uiteindelijk heb ik toch maar de knoop doorgehakt. Ik ging voor de rol van de dochter.

Teksten en drijfveren

Ik was blij verrast toen ik ook daadwerkelijk deze rol kreeg. Vanaf dat moment zou mijn vrije tijd vooral bestaan uit het leren van teksten en het doorgronden van de drijfveren van de dochter. Ik heb alle teksten ingesproken op de spraakrecorder van mijn mobiel en luister deze vervolgens overal af: tijdens het strijken, wandelend in het bos en reizend in de trein (met oortjes in natuurlijk).

Ook repeteren we veel in kleine groepjes bij elkaar thuis en langzaam maar zeker gaat het stuk zich in mijn leven nestelen. Soms is het lastig om ervan los te komen en lijkt alles wat je ziet en meemaakt te verwijzen naar het bizarre verhaal van Recht van Spreken.

Natuurlijk leef je toe naar de uiteindelijke voorstellingen, maar het allermooist van theater maken vind ik het proces ernaartoe. Je begint met niks en aan het eind staat er een hele productie.

Zelfs wachten voor het toilet is leuk

De uren die je soms moet wachten tijdens repetities, die neem ik voor lief. Voor mij is theatermaken erg verslavend en ik heb wel eens geroepen, dat ik zelfs het wachten voor het toilet bij de kleedkamers leuk vind. Zolang je maar met elkaar bent, is gewoon alles leuk.
Music for All bestaat uit een groep mensen met dezelfde grote passie en dat schept een band. Het koor komt ook overal voor opdraven. Buiten zingen in de kou of regen? Extra repetities? We staan er. Allemaal.

We hebben onlangs het jaar met elkaar afgesloten met een gezamenlijk etentje. Dat was erg gezellig. We zijn gewoon graag bij elkaar. En volgens mij stralen we dat ook uit als we op het toneel staan.

20151221_182513

Ik verheug me op alle repetities die nog gaan komen en op de vier voorstellingen in maart en april volgend jaar.

Gonnie Gerritsen

Klik hier voor tickets

De Zoon – Blog van Willem

WillemSinds anderhalf jaar ben ik lid van Music for All en ik heb een rol gekregen in onze nieuwe productie ‘Recht van Spreken’. Ik heb al vaker wat toneel gespeeld, maar dit mijn eerste ‘grote’ rol onder de regie van een gedreven en professionele regisseur in een echte productie. Het is hele klus om de teksten te leren en je rol met verve neer te zetten. Samenwerken met anderen aan een productie is heel leerzaam.

In het stuk speel ik de zoon. Het leuke is dat ik in deze rol karaktertrekken moet spelen die voor mij niet natuurlijk zijn en daarom is het lastig om de juiste emoties te spelen. Maar door een goede karakteranalyse probeer ik mijn karakter te doorgronden. En het maakt mij extra bewust van mijn (voor)-oordelen en drijfveren.

Leesrepetities

We zijn begonnen met het hardop lezen van het stuk onder leiding van de regisseur. Allereerst natuurlijk gewoon voorlezen en pas daarna gespeeld lezen. Tijdens de leesrepetities werd steeds duidelijker wat mijn rol is en wat de rol van de anderen inhoudt. Door de leesrepetities leerde ik het stuk op een andere manier dan bij mij thuis. Ik hoorde hoe de zinnen klinken, je ziet en hoort de medespelers en ik leerde de regisseur en mijn medespelers beter kennen.

Schuren en schaven

Het leuke is dat het stuk speciaal voor ons koor werd geschreven. Het zit heel knap in elkaar en met de muzikale arrangementen van onze dirigent Christan wordt het een prachtige schouwspel. Elke keer wordt aan de productie geschuurd en geschaafd om straks samen met alle andere koorleden te kunnen schitteren. Samen met anderen zingen is al geweldig, maar ik vind het extra leuk en een eer om een rol te mogen spelen.

Het is keihard werken, maar heel erg leuk en leerzaam. En ik verwacht dat we straks onze toeschouwers ook een boeiende ervaring kunnen bieden!

Willem Kruithof

Klik hier voor Tickets

Recht van Spreken

Facebook Evenementsfoto.png

In maart en april 2016 zijn er vier uitvoeringen van onze nieuwe productie Recht van Spreken. Dit originele muziektheaterstuk is geschreven door regisseur Wim Sanderse. Dirigent/componist Christan Grotenbreg maakte er prachtige nummers bij.

Waar gaat het over?
Een gezin als dertien in een dozijn. Een vader, moeder, zoon en dochter.
Een huis vol geluk en geen wolk aan de lucht. Maar niets is wat het lijkt.
Vader heeft zich jaren geleden in één van de kamers van het huis opgesloten en leeft daar sindsdien een teruggetrokken bestaan, onder toeziend oog van moeder en Walter.
Niet tevreden met de herinneringen en de opvoeding die zij hebben gekregen, nemen zoon en dochter het heft in eigen hand en klagen hun vader aan, in de hoop hem te kunnen straffen voor hun eigen mislukkingen.
Onder leiding van rechter, advocaten en jury ontplooit zich een bizar familiedrama, waarvan zij allen denken de winnaar te kunnen zijn.

Tickets
Tickets: bestellen via dit speciale formulier of aan de zaal.

Interview met Christan Grotenbreg

Christan sax
Christan is sinds een aantal jaren de dirigent en pianist van ons koor, maar daar houdt het niet mee op; hij componeert ook veel van onze koorstukken, zowel tekst als muziek.

Toppunt van leukigheid

Christan heeft de afgelopen weken veel geschreven, arrangementen gemaakt, optredens begeleid, les gegeven op de Musical Academie in Arnhem en voor Music for All een orkestband gemaakt voor het nummer Walter; een van de koorstukken voor de voorstelling ‘Recht van spreken’.  Er is veel variatie in zijn werkzaamheden, maar het ‘toppunt van leukigheid’ is toch wel thuis in zijn studio stukken schrijven en inspelen. Live spelen is ook geweldig, maar dat geeft een heel ander soort druk. Dat heeft hij vooral nodig om te pieken, om alert te blijven.

 Klassieke ondertoon

Als Christan een stuk wil schrijven, bijvoorbeeld voor onze voorstelling, probeert hij zich in te leven in het personage. Daarna gaat hij muziekstijlen beluisteren en nadenken, onderweg in de auto motiefjes bedenken en daarna, in de studio, komt er ‘bijna vanzelf’ een tekstje. Symboliek, het spel van woorden, daar houdt hij van.  Soms is er een eerste regel in een bepaalde sfeer, daar gaat hij dan op door. Christan wordt ook geïnspireerd door klassieke componisten. Veel van zijn muziek heeft een klassieke ondertoon. Dit komt  voort uit zijn jeugd en natuurlijk door zijn muziekstudie. Naarmate hij ouder wordt gaat Christan meer houden van klassieke muziek. Poëtische muziek met emoties vindt hij ook prettig. Hij gaat contrasten niet uit de weg.

Een veilige omgeving

Hij vindt het soms moeilijk om ‘voor’ het koor te staan. Eigenlijk wil hij er liever tussen staan, maar dat werkt niet. Vanuit enthousiasme en perfectionisme wil Christan dat het op zijn manier gebeuren gaat. Hij wil graag één zijn met het koor, maar ook overbrengen wat hij met het stuk voor ogen heeft. Christan vindt veiligheid heel belangrijk bij ons koor. De koorleden moeten zich vrij voelen om te uiten wat ze vinden en willen. Hij wil het iedereen naar de zin maken. Al moet er natuurlijk wel een productie op de planken komen.

Stevige kost met luchtige tussendoortjes voor een hongerig publiek

In de toekomst wil Christan graag zelf een stuk schrijven. Zelf schrijven dwingt om creatief te zijn. Maar de komende periode gaan we hard aan het werk met ‘Recht van spreken’. Dit wordt een voorstelling die iedereen echt moet gaan zien. Je krijgt een kijkje in een ogenschijnlijk doorsnee gezin, waarin alle personages een bijzondere ontwikkeling doormaken. Het concept is bedacht door Wim Sanderse die ook het script heeft geschreven. Teksten en muziek zijn naadloos met elkaar verbonden en nemen je mee in een adembenemende rechtszaak. Geen voorstelling met vrolijke danspasjes, maar een pittig familiedrama waarbij de toeschouwer actief gaat meedenken en oordelen. Stevige kost met luchtige tussendoortjes voor een hongerig publiek.

Christan, bedankt voor dit boeiende gesprek.

Irene Roodhuizen (koorlid)

Tickets via deze link of aan de zaal

De aanklager – blog van Marianne

MarianneThee, whisky, koffie, nog meer koffie, een rode jurk, een kindertekening en een rechtszaak. Zie hier wat ingrediënten voor een zeer aangrijpend theaterstuk.
Ik ben er trots op hieraan mee te mogen doen. Het zal een hele uitdaging worden, maar met onze dynamische regisseur Wim en briljante dirigent/musicus Christan zullen we vast een heel eind komen. 

 

Ook acteren

Na jaren van slechts zingen in een “gewoon” koor, ben ik sinds maart 2012 lid van dit leuke theaterkoor. Met name de kans om ook te acteren leek me een mooie stap vooruit.

Mijn rol in het nieuwe stuk is er één van aanklager. Zoals ik het zie natuurlijk geen echte karakterrol. Ik zie het zelf meer dat ik als aangever fungeer, waardoor ik mijn medespelers kan laten schitteren.

De juiste toon

Met kleinere groepjes hebben we al diverse malen het stuk besproken en wat uitgespeeld. Ook in mijn huis, waardoor helaas voor moeder geen whisky werd geschonken, maar waar de koffie rijkelijk vloeide.  Het gaat nog een hele kluif worden om de juiste toon te pakken te krijgen. Maar aan onze inzet zal het niet liggen. Flarden tekst spoken regelmatig door je hoofd en je betrapt je er soms op, dat je Wim’s zinnen ook in het echte leven als de jouwe gaat gebruiken.

Er zullen nog diverse maanden komen, waarbij ik ’s nachts wellicht in paniek wakker schrik, omdat ik m’n spreektekst niet meer weet en me plots realiseer dat er ook nog muziekteksten in dat hoofd van mij moeten zitten.
Maar in ieder geval heb ik er onnoemelijk veel zin in!

Marianne Zeilmaker